W 1976 rozpoczęty został remont kapitalny budynku, któremu został przywrócony pierwotny wygląd. 5 października 1980 metropolita berliński i zachodnioeuropejski Melchizedek ponownie poświęcił obiekt.
Cerkiew, chociaż czynna, jest formalnie własnością muzeum miejskiegoM. Bołtryk, Szansa dla misjonarzy.
Architektura mały|lewo|160px|Ikonostas Cerkiew reprezentuje styl bizantyjsko-rosyjski. Posiada pięć zwieńczonych prawosławnymi krzyżami cebulastych kopuł, zgrupowanych wokół centralnej, największej kopuły. Wszystkie kopuły pokryte są miedzią. Centralna kopuła położona jest na szerokim bębnie z rzędem półkolistych okien poniżej dachu. Nieco wyżej położony jest fryz, który zdobi również pozostałe bębny z kolumnami. Wejście do cerkwi prowadzi przez drzwi obramowane skromnym portalem, nad którym znajdują się kolejne trzy okna. Budynek malowany jest z zewnątrz na brązowo, portal główny wyłożono piaskowcem.
We wnętrzu zachował się złocony ikonostas z ośmioma ikonami. Na ścianach obiektu znajdują się freski G. Wislicenusa przedstawiające Ewangelistów. Oprócz ołtarza św.