Od 1926 wykładał w Wyższej Szkole Polityki oraz w Akademii Policyjnej.
Angażował się w politykę – był członkiem Socjaldemokratycznej Partii Niemiec (SPD), działał w republikańskim stowarzyszeniu sędziów (niem. Republikanischer Richterbund) oraz służył poradą prawną Lidze na Rzecz Praw Człowieka (niem. Liga für Menschenrechte). Pisał teksty fachowe (m.in. do pisma Justiz) oraz artykuły do berlińskich gazet.
Już wtedy ostrzegał przed nadchodzącym nazizmem. Próby powstrzymania Hitlera – postawienia go w stan oskarżenia o zdradę stanu oraz delegalizacji NSDAP – nie powiodły się z uwagi na opór zwolenników Hitlera zajmujących ważne stanowiska w urzędach państwowych. Kempner napisał w owym czasie wiele krytycznych tekstów na temat Hitlera i nazizmu, m.in. Denkschrift gegen die NSDAP („Memoriał w sprawie NSDAP”), Justizdämmerung, Auftakt zum Dritten Reich („Zmierzch sprawiedliwości, początek Trzeciej Rzeszy”).
Ucieczka z Niemiec Po dojściu nazistów do władzy w 1933 r. Kempner został usunięty z państwowej służby cywilnej z powodu „politycznej niepewności w połączeniu z aktywnym („zaawansowanym”) żydostwem” (niem. politischer Unzuverlässigkeit in Tateinheit mit fortgesetztem Judentum). Wspólnie z byłym radcą sądu okręgowego Aschnerem otworzył biuro doradztwa w sprawach emigracji.