Josef Kainar (ur. 29 czerwca 1917 w Przerowie, zm. 16 listopada 1971 w Dobříšu) – poeta, dramaturg i tłumacz czeski.
Życie Josef Kainar był synem i wnukiem kolejarza. W roku 1927 jego rodzice się rozwiedli, Josef został z ojcem. Nauki pobierał w szkołach średnich w Ołomuńcu oraz Hulczynie. Maturę zdał w roku 1938. Z powodu zamknięcia przez Niemców czeskich uczelni wyższych nie mógł dokończyć rozpoczętych w na Uniwersytecie Karola w Pradze studiów bohemistycznych i romanistycznych. W czasie wojny zarabiał na życie jako kolejarz, pracownik tartaku oraz gitarzysta i skrzypek w orkiestrze rozrywkowej (komponował również utwory taneczne). Muzyka, przede wszystkim jazz i blues, zajmowała go także i później. Próbował też sił w plastyce i fotografii. W latach 1945–1947 pracował w redakcji brneńskiego dziennika „Rovnost”, z którym współpracował także i później jako publicysta. W 1956 r., po rozpadzie pierwszego małżeństwa, przeprowadził się do Pragi, większość czasu spędzał jednak w domach pracy twórczej na zamku w Dobrzyszu i w Żdani, W początkach tzw. normalizacji po inwazji państw Układu Warszawskiego na Czechosłowację przyjął funkcję prezesa zarządu nowo tworzonego Związku Pisarzy, śmierć jednak nie pozwoliła mu już jej objąć. Był członkiem Grupy 42.