Twórczość Pierwszy wiersz napisał w 1924. Pod koniec 1935 r. gotowy był tomik, zatytułowany Tulák spí na louce (Włóczęga śpi na łące), rozważano jego wydanie, ale ostatecznie rzecz pozostała w rękopisie. Debiutował książką Příběhy a menší básně (1940, Historie i mniejsze wiersze). Potem przygotował tom Dvůr a jiné básně (Podwórze i inne wiersze), którego rękopis posłał wydawnictwu Melantrich. Książka ostatecznie się nie ukazała, a jej rękopis zaginął. Wydany jako drugi tom Nové mýty (1946, wyd. zmienione 1967, Nowe mity), uważanym na ogół za jego najwybitniejszą książkę. Kainar najbardziej zbliżył się tu do programu Grupy 42. W 1947 wyszedł zbiorek Osudy (Losy) zawierający utwory wcześniejsze od pomieszczonych w Nowych mitach. Następne lata przyniosły regres w twórczości poety, który wydał typowo socrealistyczne zbiorki Veliká láska (1950, Wielka miłość), Český sen (1953, Czeski sen), gdzie wyrzeka się swego widzenia świata i indywidualnych cech swojej poetyki i w pełni podporządkowuje się poetyce ogólnie obiowiązującej i ogólnie obowiązującej wizji świata. Niewiele nowych akcentów zawierał tom Člověka hořce mám rád (1959, Gorzko kocham człowieka). Natomiast lata sześćdziesiąte przyniosły znowu tomy wysokiej klasy poetyckiej, nawiązujące do niektórych tendencji widocznych w pierwszych książkach pisarza.