Dương Văn Minh (ur. 16 lutego 1916 w Mỹ Tho, zm. 6 sierpnia 2001 w Pasadenie) – południowowietnamski polityk. Doprowadził do obalenia prezydenta Ngô Đình Diệma. Sam na krótko sprawował tę funkcję w 1975 roku, musiał jednak skapitulować przed wojskami Wietnamu Północnego.

Urodził się we francuskiej kolonii Kochinchina w Wietnamie. Po studiach we Francji powrócił do Wietnamu i w 1955 rozpoczął służbę jako oficer proklamowanej właśnie Republiki Wietnamu (Wietnam Południowy). Dzięki sukcesom militarnym szybko zdobył dużą popularność wśród ludności. Prezydent wietnamski Ngô Đình Diệm, obawiając się rosnącej popularności Dươnga postanowił „awansować” go na stanowisko swojego doradcy – stanowisko to miało tylko tytularny charakter. W listopadzie 1963 roku Dương wraz z grupą wyższych wojskowych, przy wsparciu amerykańskiej Centralnej Agencji Wywiadowczej dokonał zamachu stanu, obalając prezydenta Ngô, który zginął w czasie tego przewrotu. Zamachowcy utworzyli Wojskową Radę Rewolucyjną, która przejęła władzę w kraju, jednak w styczniu 1964 roku została obalona, a Dương musiał ratować się ucieczką z kraju. Do Wietnamu powrócił cztery lata później i w 1971 roku zgłosił swoją kandydaturę w wyborach prezydenckich. Wycofał się jednak z kandydowania, zdawszy sobie sprawę, że nie ma szans na zwycięstwo.