Chinjŏng Ch’ŏnchaek (ur. 1206) – jeden z ważniejszych koreańskich mistrzów sŏn z późnego okresu Koryŏ.
Życiorys Jego świeckie imię to Kŭkchŏng. Należał do 11 pokolenia po Sin Yŏmdalu. Jego ojciec był urzędnikiem za króla Hŭijonga (pan. 1205–1211).
Edukację rozpoczął w wieku 7 lat i w wieku 15 lat zdał egzamin dla Służby Cywilnej a w następnym roku zdał egzamin z literatury. Szybko zdobył wysoką reputację, jednak stał się rozczarowany swoim życiem i konfucjańskimi wyjaśnieniami. Po wykonaniu kopii Sutry Lotosu dla ministra Ch’oe Yuŏma, postanowił zostać buddyjskim mnichem.
Wraz z trzema przyjaciółmi udał się do klasztoru buddyjskiego Mandŏk na górze Mandŏk. W 1228 r. przyjął mnisią ordynację u mistrza Wonmyŏ Yose. Pomógł swojemu mistrzowi w rozwinięciu Społeczności Białego Lotosu.
Napisał Pohyŏn toryang kisi so (Oznajmienie [z okazji] otwarcia Społeczności Samantabhadry), gdy w klasztorze Mandŏk powstało w 1232 r. takie stowarzyszenie.
Następnie przebywał w kilku klasztorach (m.in. w klasztorze Pohyŏn na górze Yŏnghŭng), które były miejscami praktyki sŏn. Jednak oprócz tego studiował także teksty szkół doktrynalnych: Sutrę girlandową, Przebudzenie wiary w mahajanie i inne należące do szkół jogaczara i winaja.