Głowa Kasandry – utwór postapokaliptyczny autorstwa polskiego pisarza Marka Baranieckiego, opublikowany po raz pierwszy w zbiorze Głowa Kasandry. Opowiadania, wydanym przez Krajową Agencję Wydawniczą w 1985 w serii Fantazja–Przygoda–Rozrywka. W 1985 utwór otrzymał Nagrodę im. Janusza A. Zajdla dla najlepszej polskiej powieści.
W 1983 pierwszy rozdział powieści ukazał się w „Fantastyce” (7/83).
Fabuła Akcja rozgrywa się po wojnie atomowej, która totalnie zniszczyła Ziemię. Ocalały tylko niedobitki ludzkości. Wśród nich główny bohater, Teodor Hornic, człowiek, który zajmuje się unieszkodliwianiem pozostałych bez opieki, ciągle groźnych głowic jądrowych. Hornic szuka przede wszystkim Głowy Kasandry, mitycznej głowicy, która mogłaby zniszczyć resztę życia na Ziemi.
Odbiór i analiza Utwór ze względu na swoją niestandardową długość jest klasyfikowany różnie: jako nowela, opowiadanie, powieść, zdarzają się także klasyfikacje inne (np. minipowieść, mikropowieść). Ukazał się kilkukrotnie w różnych wydaniach zbiorczych, zawierających poza Głową Kasandry także inne utwory Baranieckiego. W 1985 utwór otrzymał Nagrodę im. Janusza A. Zajdla dla najlepszej polskiej powieści.