mały|Obraz Leonarda da Vinci Pokłon Trzech Króli pojawiający się w filmie.
Ofiarowanie (tytuł oryginalny: Offret/Sacrificatio, 1986) – ostatni film rosyjskiego reżysera Andrieja Tarkowskiego, który zmarł wkrótce po jego ukończeniu, traktowany jak testament duchowy twórcy. Zrealizowany w Szwecji, zgłoszony jako szwedzki kandydat do Oscara.
Tytuł i dedykacja Składające się na tytuł dwa rzeczowniki – szwedzki oraz łaciński – znaczą każdy to samo: ofiarowanie. Tarkowski celowo powiązał słowo szwedzkie z katolickim terminem liturgicznym.
Sacrificatio oznacza po łacinie ofiarę w rozumieniu składanie ofiary, czyli ofiarowanieAlojzy Jougan: Słownik kościelny łacińsko-polski. Warszawa, Wyd. Archidiecezji Warszawskiej, 1992, hasło sacrificatio; Słownik łacińsko-polski. Red. Marian Plezia. Tom V. Warszawa, PWN, 1999, hasło sacrificatio. Słowo to ukazuje ofiarę jako podstawę pobożności, a w liturgii katolickiej dotyczy przeistoczenia daru chleba i krwi w Eucharystię, czyli rzeczywiste ciało i krew Chrystusa, którego odkupieńczą ofiarę na krzyżu msza święta ponawia. Tarkowski odwołuje się do biblijnej idei „ofiary duchowej” jako podstawy więzi człowieka z BogiemSłownik teologii biblijnej. Red. Xavier Leon-Dufour. Poznań, Pallottinum, 1990, hasło ofiara, s. 610-615;