Wiele lat po tych wydarzeniach córka Zofii, Wanda, jako już dorosła kobieta otrzymała list z Ukrainy, od swojej zaginionej matki. Zofia tłumaczyła w nim, co się z nią stało. Według tych relacji: po wydarzeniach w Lesznie została wywieziona w głąb ZSRR, skąd nie wolno jej było ani powrócić do Polski, ani nawet pisać i wysyłać żadnych wiadomości. Dopiero z czasem, po odbyciu kary udało jej się przenieść na tereny Ukrainy, gdzie pracowała jako nauczycielka. Nadal obowiązywał ją zakaz opuszczania Związku Radzieckiego, toteż zwracała się z prośbą do córki o jej przyjazd i możliwość spotkania.

Potyczka w Lesznie w historiografii Chociaż rozprawa, na której 7 czerwca byli sądzeni polscy żołnierze, miała, jak to oficjalnie napisano w aktach, charakter „pokazowy”, sprawa potyczki na dworcu w Lesznie nie stała się szerzej znana. Po transformacji ustrojowej w 1989 rozstrzelani żołnierze nie zostali zrehabilitowani;