Jako następca Mahometa przejął rolę proroka Mahometa, by przywrócić do życia założoną przez niego społeczność. Jako oczekiwany mahdi uważał się za tego, który miał przyjść na końcu czasów. Dlatego uważał się za kogoś więcej niż ojca niepodległości Sudanu lub reformatora religijnego. Podobnie jak założyciel wahabizmu Muhammad Ibn Abd al-Wahhab, Mahomet al-Mahdi głosił, że jest dokładnym obrazem proroka Mahometa i to z nim, Mahometem al-Mahdim, czas skończy swój bieg, więc jest ostatnim wysłanym.
Zbadane przez Camilla Ballina dokumenty z epoki, włączając w to listy pisane przez samego Mahdiego, ukazują następujące rysy ideowe powstania: Misja Mahometa al-Mahdiego i jego towarzyszy jest misją kontynuującą misję proroka Mahometa i towarzyszy proroka. Nieposłuszeństwo wobec Mahdiego jest nieposłuszeństwem wobec Boga. Bóg wysłał Mahometa al-Mahdiego, żeby rozjaśnił Sunnę, która została zaciemniona. Stąd Sunnici widzieli w Mahdim bardziej reformatora religijnego niż przywódcę politycznego. Każdy, kto przyjmuje mahdyzm, ma przebaczenie Mahometa al-Mahdiego i może zatrzymać swój dobytek. Ci, którzy odrzucają mahdyzm, misję Mahdiego odnowienia islamu, nie są muzułmanami, są renegatami. Jedynym sposobem zbawienia jest bowiem przyłączenie się do Mahometa al-Mahdiego i do jego ruchu. Mahdyzm (mahdiyyah) ustanawia nowe prawa małżeńskie.