Interesy rodzinne W roku 1835 przeniosła się wraz z mężem do Krakowa i zamieszkała w pałacu Wielopolskich. Tu czuwała nad interesami rodzinnymi. Starała się o uchylenie konfiskaty dóbr lub o uzyskanie odszkodowania finansowego. Przesyłała znaczne kwoty pieniężne na utrzymanie przebywającej na emigracji rodziny Ostrowskich. W roku 1837 osiadła w majątku męża w Krzysztoforzycach (pod Krakowem). Bywała też we wsi Bolestraszyce (pow. przemyski), którą później otrzymała jako wiano od ojca. W roku 1843 uzyskała odszkodowanie za Tomaszów Mazowiecki (w następnym roku Tomaszów otrzymał prawa miasta rządowego), dzięki czemu Ostrowscy zakupili we Francji majątek Les Madéres koło Tours. W latach 1844–1848 wyjeżdżała parokrotnie do Francji. Przebywała tam w majątku Ostrowskich. Czuwała przy ojcu w ostatnich dniach jego życia (zm. 4 grudnia 1845 r.).
Działalność społeczna W roku 1849 pomogła mężowi założyć sierociniec (Zakład im. św. Józefa), przeznaczając na ten cel środki zebrane na ufundowanie pomnika ojca Antoniego Ostrowskiego. Potem stale (aż do zgonu) opiekowała się Zakładem fundacji Piotra Michałowskiego, którego działalność trwała niemal sto lat.