Ostatnie lata życia Po śmierci męża, która nastąpiła 9 czerwca 1855 roku, nie wyszła ponownie za mąż. Pełna pietyzmu dla dorobku artystycznego męża dbała o zachowanie malarskiej spuścizny Piotra Michałowskiego w posiadaniu rodziny. Nie sprzedała żadnej pracy męża mimo licznych próśb o zakup lub udostępnienie akwarel lub obrazów olejnych męża. Z tego powodu malarstwo Michałowskiego, wielce cenione za granicą, przez wiele lat było nieznane w środowisku polskim. Społeczeństwo polskie szerzej zapoznało się z nim dopiero w XX wieku. Zmarła 15 stycznia 1875 roku w Krakowie. Pochowana obok męża w grobowcu Michałowskich na cmentarzu Rakowickim w Krakowie (pas Kd przy południowym murze).
Bibliografia Ryszard Kotewicz, Antoni Ostrowski 1782-1845, ziemianin, przemysłowiec, założyciel Tomaszowa Mazowieckiego, Warszawa 1995, s. 21-22; Aleksander Krawczuk, Opowieści o zmarłych. Cmentarz Rakowicki, Kraków 1988, s. 12 (wzmianka); Hanna Mortkowicz-Olczakowa, Piotr Michałowski. Opowieść o życiu i twórczości, Kraków 1956, passim; Antoni Ostrowski, Ten biedny Mickiewicz. Zapiski z początków Towiańszczyzny, z rękopisu odczytała, skomentowała i wstępem opatrzyła E. Z. Wichrowska, Gdańsk 2006, według indeksu; Juliusz K.