W roku 1991 Woźniak namalował pierwsze obrazy wielokrotne (1991, Suknia TeresY). Tego rodzaju prace powstawały aż do 2007 roku. Podczas wystaw autor wykorzystywał ich większe możliwości ekspozycyjne budując z obrazów obiekty i całe instalacje. Charakterystyczna dla doświadczeń Woźniaka z instalowaniem malarstwa jest wystawa Egocentryczny manipulator w Galerii DAP w Warszawie z 1995 roku (cykle: Krok w tył, Pola, Debil, Geniusz, Ikona lotu). Po roku 2000 powstały między innymi: Autorytety, Kandydat na prezydenta, Parada równości.
W roku 2008 Woźniak nadal pracując nad cyklami powraca do obrazu traktowanego jako dzieło jednostkowe (Obrazy fantastyczne, Power of repetition a joy of creation).
Twórczości malarskiej Ryszarda Woźniaka przez wszystkie lata towarzyszą działania bliskie sztuce performance. Ewoluują one od najprostszych form zachowań wobec publiczności wystaw bądź ich wernisaży do działań złożonych, trwających niekiedy wiele dni. Sam autor opisując te zdarzenia używa terminu pseudo-performance. Chociaż są one zróżnicowane formalnie, większość wydaje się być powiązana z jego malarską aktywnością. W okresie współpracy z gruppą działania te stawały się częścią zbiorowych manifestacji (odczyt pt. Kanarek ptak szlachetny, Szalony młotek, kiedy nie widzę).