nacisk Kościoła katolickiego od momentu przejęcia władzy przez Habsburgów austriackich (pod koniec XVII w.) spowodował jednak szybkie przejście tutejszej ludności do Kościoła greckokatolickiego (na mocy unii w Mukaczewie w 1713 r.), przy zachowaniu niezmienionej obrzędowości. Zlikwidowano wówczas wiele monastyrów, których cerkwie niekiedy przenoszono do centrum wsi. Kościół unicki mocno ucierpiał za rządów komunistycznych w powojennej Rumunii. Już w 1948 r. część duchownych unickich zmuszono do odwołania unii, pozostałych działających nielegalnie prześladowano. Kościół unicki na powrót zalegalizowano dopiero w 1990 r., podjął wówczas starania o odzyskanie odebranego po II wojnie światowej majątku, które zaowocowały licznymi sporami z Cerkwią prawosławną, toczącymi się do dzisiajPrzykładem tego sporu jest walka Cerkwi prawosławnej i Kościoła unickiego o cerkiew w Budești, por. informacja o wyroku sądu w tej sprawie..
Cerkwie marmaroskie często są dzisiaj traktowane jako wyznacznik narodowego stylu architektonicznego Rumunii.