thumb|Strona tytułowa wydania Pieśni o potopie z około 1570 Pieśń I [inc. Przeciwne chmury słońce nam zakryły] (znana też jako Pieśń o potopie) – pieśń Jana Kochanowskiego, opublikowana po raz pierwszy prawdopodobnie ok. 1570, a następnie, w wersji poprawionej przez autora, w zbiorze Pieśni księgi dwoje w 1586. Utwór podejmuje temat Boga karzącego ludzkie grzechy klęską potopu.
Czas powstania i publikacji utworu Nie wiadomo dokładnie kiedy powstała Pieśń o potopie. Badacze wskazują, że mogła powstać ok. 1550 lub w czasie pobytu poety w Padwie, ewentualnie w połowie 1557 roku. Pierwsza redakcja tekstu ukazała się dwukrotnie w roku 1570 (w drugiej, zmienionej wersji, utwór został opublikowany w zbiorze Pieśni księgi dwoje w 1586); mogła być jednak drukowana również wcześniej, krążyła też na pewno w odpisach. Piotr Statorius-Stojeński, autor gramatyki języka polskiego pt. Polonicae grammatices institutio, przytoczył tekst utworu w swoim podręczniku, musiał więc znać go w połowie 1567 roku. Nie wiadomo, czy Stoiński znał zarówno wcześniejszą, jak i późniejszą, poprawioną przez autora, redakcję pieśni – jego cytaty nie zgadzają się dokładnie z wczesną wersją utworu, mogą więc stanowić kontaminację obu redakcji, ale różnice mogą też wynikać z błędu kopisty lub drukarza.