Pitryloka (trl. pitṛloka) – subtelny wymiar egzystencji po śmierci lub sfera w zaświatach w hinduizmie, siódma z kolei (poniżej brahmaloki) według filozofii sankhji i wedanty. Już w Wedach tak określa się miejsce bytowania zmarłych.
Charakterystyka Atharwaweda utożsamia tę lokę ze swargaloką. Tam po śmierci ciała fizycznego zmarły spotykał się ze swoimi przodkami. Według nauk zawartych w traktacie Manusmryti okres jaki trwa jeden rok ziemski (12 miesięcy) to zaledwie dwanaście dni dla mieszkańców pitryloki a jeden dzień dla istot przebywających w dewaloce.
Los duszy po śmierci ciała Brama do świata bogów (dewaloka) znajdować się miała na północy, natomiast brama pitryloki na południu. Według Śatapathabrahamany (6.6.2,4) wejście do dewaloki umiejscowione jest na północnym wschodzie, natomiast wejście do pitryloki na południowym wschodzie (13.8.1,5).