Skoruszowy Przechód (Nižná skorušia priehyba), Skoruszowa Czubka (Skorušia kôpka, 1863 m), Jagnięcy Upłaz (Jahňací úplaz), Skoruszowy Dział (Skoruši diel). W okolicy Pośredniej Skoruszowej Kopy od Jagnięcej Grani odchodzi w stronę Doliny Kołowej boczna grańka, w której za Jagnięcą Ławką (Jahňacia lávka) wznosi się Jagnięca Turniczka (Jahňacia vežička, 1923 m).
Cała Jagnięca Grań leży w granicach ścisłego rezerwatu przyrody i nie jest udostępniona dla taternictwa i ruchu turystycznego.
W dawnych czasach Jagnięca Grań i jej stoki były odwiedzane przez myśliwych, dolne partie były też wypasane – stąd pochodzi nazwa grani, będąca źródłem nazwy Jagnięcego Szczytu. Najwcześniejsze znane wejścia na grań: letnie – Martin Róth i dwóch towarzyszy, lipiec 1858 r., zimowe – Stanisław Hiszpański, 2 kwietnia 1928 r.
Przypisy
Kategoria:Granie i grzbiety Tatr Wysokich Kategoria:Granie i grzbiety słowackich Tatr