thumb|250px|Jagnięca Grań po prawej stronie Jagnięcego Szczytu, widok z Doliny Zadnich Koperszadów (podpisane wierzchołki) thumb|250px|Widok z Szerokiej Przełęczy Bielskiej na południe. Poniżej Jagnięcej Grani Dolina Skoruszowa
Jagnięca Grań (słow. hrebeň Jahnencov, hrebeň Jahneniec, Jahnence, niem. Jagnence-Grat, węg. Jagnencze-gerinc) – długa boczna grań odchodząca od Jagnięcego Szczytu w północno-zachodnim kierunku i opadająca do wideł Kołowego Potoku i Koperszadzkiego Potoku. Grań ta oddziela od siebie Dolinę Zadnich Koperszadów i jej odgałęzienie – Dolinę Skoruszową – na północnym wschodzie od Doliny Kołowej na południowym zachodzie. Kolejno od Jagnięcego Szczytu znajdują się w niej: Wyżni Jagnięcy Przechód (Vyšná Jahňacia priehyba), Wielka Jagnięca Baszta (Veľká jahňacia bašta), Pośredni Jagnięcy Przechód (Jahňacia priehyba), Mała Jagnięca Baszta (Malá jahňacia bašta), Niżni Jagnięcy Przechód (Nižná Jahňacia priehyba), Ponad Piekło Baszta (Ponad Peklo bašta), Ponad Piekło Przełączka (Ponad Peklo zárez), Skoruszowa Kopa (Skorušia kopa), Wielka Skoruszowa Kopa (Veľká Skorušia kopa, 2011 m), Wyżni Skoruszowy Przechód (Vyšná skorušia priehyba), Pośrednia Skoruszowa Kopa (Prostredná Skorušia kopa), Pośredni Skoruszowy Przechód (Prostredná skorušia priehyba), Mała Skoruszowa Kopa (Malá Skorušia kopa), Niżni Skoruszowy Przechód (Nižná skorušia priehyba), Skoruszowa Czubka (Skorušia kôpka, 1863 m), Jagnięcy Upłaz (Jahňací úplaz), Skoruszowy Dział (Skoruši diel). W okolicy Pośredniej Skoruszowej Kopy od Jagnięcej Grani odchodzi w stronę Doliny Kołowej boczna grańka, w której za Jagnięcą Ławką (Jahňacia lávka) wznosi się Jagnięca Turniczka (Jahňacia vežička, 1923 m).
Cała Jagnięca Grań leży w granicach ścisłego rezerwatu przyrody i nie jest udostępniona dla taternictwa i ruchu turystycznego.
W dawnych czasach Jagnięca Grań i jej stoki były odwiedzane przez myśliwych, dolne partie były też wypasane – stąd pochodzi nazwa grani, będąca źródłem nazwy Jagnięcego Szczytu. Najwcześniejsze znane wejścia na grań: letnie – Martin Róth i dwóch towarzyszy, lipiec 1858 r., zimowe – Stanisław Hiszpański, 2 kwietnia 1928 r.
Przypisy
Kategoria:Granie i grzbiety Tatr Wysokich Kategoria:Granie i grzbiety słowackich Tatr