Figuruje na liście Komisji Technicznej PCK pod numerem 02713 wskazany jako Fezazońko Szymon.
Rodzina W 1914 poślubił Wierę Kislinger (1897–1982), z którą miał trzech synów: Aleksandra (ur. 1918), Wiaczesława (ur. 1920) i Oresta (ur. 1922). Do wybuchu wojny mieszkali w Warszawie przy ulicy Koszykowej). Wszyscy trzej byli wychowankami Praskiego Gimnazjum im. Króla Władysława IV.
Aleksander przedostał się do armii polskiej na Zachodzie i służył jako lotnik w dywizjonie bombowym nr 300 w Wielkiej Brytanii; zginął wiosną 1944 podczas bombardowania Mannheim w Niemczech.
Orest i Wiaczesław byli żołnierzami Armii Krajowej, walczyli w Powstaniu Warszawskim: podchorąży Orest ( Fort) zginął w pierwszym dniu powstania na placu Dąbrowskiego, kpr. pchor. Wiaczesław (ps. Sławek) zginął 18 sierpnia. W 1947 przed Obwodowym Urzędem Inwalidzkim w Rzeszowie toczyło się postępowanie w sprawie uznania za zaginionego Szymona Fedorońki po zgłoszeniu przez Wierę Fedorońko roszczenia o zaopatrzenie inwalidzkie.