Jacek Przemysław Wiąckowski (ur. 18 czerwca 1931 w Przemyślu, zm. 23 marca 2000 w Warszawie) – polski chemik. Sferą jego zainteresowania była technologia chemiczna, ochrona radiologiczna, technika izotopów promieniotwórczych, ochrona środowiska, profilaktyka pożarowa, ratownictwo chemiczne oraz zarządzanie ryzykiem.
Życiorys Został absolwentem Uniwersytetu Poznańskiego (1953). Naukę kontynuował na Wydziale Rolniczo-Leśnym Akademii Rolniczej w Poznaniu (doktor nauk rolniczo-leśnych 1960), Politechnice Krakowskiej (doktor nauk technicznych 1969).
W 1954 został członkiem Polskiego Towarzystwa Chemicznego.
W latach 1953–1963 pracował w Instytucie Technologii Drewna w Poznaniu. W latach 1963–1965 pracował w Akademii Górniczo-Hutniczej w Krakowie, w Katedrze Fizyki i Studium Technologii Izotopów Promieniotwórczych. Jednocześnie w latach 1963–1969 kierował Pracownią Badań Izotopowych Akademii Rolniczej w Krakowie. Od 1969 był docentem.
W latach 1969–1972 był pełnomocnikiem ds. siarki Ministerstwa Przemysłu Chemicznego.
Był dyrektorem naczelnym Centralnego Laboratorium Kopalnych Surowców Chemicznych (1969–1970), zajmował również kierownicze stanowisko w Zakładach Przemysłu Siarkowego „Siarkopol” w Machowie k. Tarnobrzega (1970–1972).