Następnie kontynuował karierę naukową. Kierował Zespołem Profilaktyki Pożarowej (1972–1974), a następnie Zakładem Ochrony Przeciwpożarowej w Szkole Głównej Służby Pożarniczej. Współpracował z Wydziałem Pożarniczym w Lund (Szwecja). Był założycielem i prezesem Komitetu Naukowo-Technicznego Naczelnej Organizacji Technicznej ds. Zabezpieczeń Przeciwpożarowych i Przeciwwybuchowych.
Od 1974 r. był profesorem nadzwyczajnym Politechniki Warszawskiej. W 1990 r. uzyskał tytuł profesora i został profesorem zwyczajnym Szkoły Głównej Służby Pożarniczej.
Zmarł 23 marca 2000 w Warszawie, został pochowany na cmentarzu wojskowym na Powązkach (kwatera HV-1-5)Wyszukiwarka cmentarna - Warszawskie cmentarze. Jego grób znajduje się też na cmentarzu komunalnym Zasanie w Przemyślu.
thumb|Grób na cmentarzu wojskowym na Powązkach thumb|Grób na cmentarzu komunalnym Zasanie w Przemyślu Badania chemia i technologia organiczna, wpływ izotopów promieniotwórczych na przemysłowe zastosowanie w kierunku uszlachetniania i automatyzacji procesów produkcyjnych, badania ekologiczne, związane ze sprawami szkodliwego działania przemysłu na ośrodki miejskie sąsiadujące z tym przemysłem, *problemy wprowadzania nowych metod wytwarzania i organizacji produkcji, ochrona przeciwpożarowa.