W początkach wielkiego terroru w styczniu 1937 r. Stalin publicznie skrytykował jego działalność na stanowisku II sekretarza KP(b)U oraz sekretarza kijowskiego komitetu obwodowego. 13 stycznia 1937 r. Postyszew otrzymał od KC WKP(b) naganę z ostrzeżeniem. Stalin oskarżył go o nadużywanie władzy i budowanie kultu własnej osoby. W dniach 16–18 stycznia 1937 r. na zebraniu kijowskiej organizacji partyjnej przybyły z Moskwy Łazar Kaganowicz, dotąd sprzyjający karierze Postyszewa, powtórzył te zarzuty. Postyszew został zmuszony do złożenia samokrytyki. W marcu 1937 r. usunięty z Ukrainy, przeniesiony na funkcję I sekretarza Komitetu Obwodowego WKP(b) w Kujbyszewie. W czasie, gdy zarządzał strukturami partyjnymi w obwodzie, zainicjował w nich czystkę na wielką skalę, usuwając ze stanowisk 110 sekretarzy komitetów rejonowych.
21 lutego 1938 r. został aresztowany. Oskarżony o szpiegostwo na rzecz Japonii i tworzenie "prawicowej organizacji trockistowskiej", został poddany brutalnemu śledztwu. Ciężko pobity, w kwietniu 1938 r. przyznał się do stawianych mu zarzutów. Został skazany na śmierć i stracony 26 lutego 1939 r., w dniu wydania wyroku.