Ciesząc się zaufaniem Stalina i poparciem Łazara Kaganowicza, faktycznie to on był w tym czasie najpotężniejszą osobą na Ukrainie, marginalizując I sekretarza Stanisława Kosiora.

Obejmując stanowisko II sekretarza Komunistycznej Partii (bolszewików) Ukrainy, stał się wykonawcą stalinowskiego terroru na terenie Ukraińskiej SRR. Postawiono przed nim zadanie bezwzględnego wykonania planu dostaw żywności, a więc realizowanie polityki, która doprowadziła do masowego głodu na Ukrainie. Sam inicjował represje przeciwko inteligencji ukraińskiej, której przedstawicieli oskarżał o nacjonalizm. Z jego inicjatywy byli również prześladowani ukraińscy działacze partii bolszewickiej, których Postyszew uważał za „nacjonalistów”. Wewnętrzne czystki partyjne na Ukrainie za jego sprawą były prowadzone na ogromną skalę, a represje dotknęły również zwykłych ludzi. W sfabrykowanej przez NKWD na Ukrainie sprawie tzw. trockistowsko-nacjonalistycznej bojowej organizacji terrorystów, o tworzenie której oskarżono Mychajłę Nyrczuka - Postyszewa oraz Stanisława Kosiora przedstawiono jako rzekome cele zamachów szykowanych przez antyradzieckich spiskowców.

Odznaczony Orderem Lenina (20 grudnia 1935) i Orderem Czerwonego Sztandaru.