W znaczeniu metodologicznym określenie „badanie kliniczne” bywa stosowane szeroko na oznaczenie badań interwencyjnych z udziałem ludzi, niezależnie od tego, czy dotyczą one produktu leczniczego w rozumieniu regulacji badań klinicznych.
Losowy przydział ma na celu uzyskanie porównywalności grup, jednak w praktyce stosuje się również bardziej złożone metody losowania (np. losowanie blokowe) oraz losowanie z uwzględnieniem czynników zakłócających (np. losowanie w warstwach).
Ukrycie sekwencji randomizacji W badaniach z randomizacją odróżnia się ukrycie sekwencji randomizacji (allocation concealment) od maskowania (blinding). Ukrycie sekwencji ma ograniczać błąd selekcji na etapie rekrutacji i przydziału do grup, natomiast maskowanie dotyczy etapów po przydziale i ma ograniczać m.in. wpływ oczekiwań na przebieg i ocenę wyników.
Maskowanie i placebo Aby ograniczyć wpływ oczekiwań uczestników na ocenę efektów, stosuje się maskowanie (ang. blinding, inne nazwy: zaślepienie, badanie zaślepione), a gdy informacja o przydziale jest ukryta zarówno przed uczestnikami, jak i osobami nadzorującymi leczenie – podwójne maskowanie (ang. double blinding, inne nazwy: podwójne zaślepienie, badanie podwójnie zaślepione).