Dalsza numeracja rozdziałów jest więc fałszywa.
Szachy Jedną z zasad rządzących konstrukcją powieści jest problem skoczka. Front opisywanej kamienicy Perec potraktował jako szachownicę o stu polach – składa się na nią 10 pięter po 10 elementów – mieszkań i przestrzeni wspólnych (m.in. hol i klatka schodowa). Założeniem Pereca było poświęcić jeden rozdział każdemu z tych elementów, poruszając się po nich ruchem skoczka szachowego, nie odwiedzając żadnego z pomieszczeń dwukrotnie. Na pole startowe wybrana została klatka schodowa przed drzwiami mieszkania Bartlebootha.
Perec zdecydował się na następującą kolejność ruchów po kolejnych mieszkaniach:
59 84 15 10 57 48 7 52 45 54 98 11 58 83 16 9 46 55 6 51 85 60 97 14 47 56 49 8 53 44 12 99 82 87 96 17 28 43 50 5 61 86 13 18 27 80 95 4 41 30 100 71 26 81 88 1 42 29 94 3 25 62 89 70 19 36 79 2 31 40 72 65 20 23 90 69 34 37 78 93 63 24 67 74 35 22 91 76 39 32 66 73 64 21 68 75 38 33 92 77
Matematyka Aby rozmieścić elementy (osoby, przedmioty, nawiązania itp.) w rozdziałach, Perec posłużył się dwoma schematami – kwadratem grecko-łacińskim rzędu 10 i pseudoqueniną rzędu 10 (nazywaną też decyną lub fałszywą dizyną).