298px|thumb|Start pocisku rakietowego Wasserfall z poligonu w Peenemünde EMW Wasserfall (z niem. wodospad) – niemiecki rakietowy pocisk przeciwlotniczy z okresu II wojny światowej.
Zadaniem pocisków Wasserfall miało być niszczenie samolotów lecących na wysokości do 20 000 metrów i do 50 km od wyrzutni.
Historia Prace badawcze nad bronią rakietową Wasserfall prowadzono w latach 1941–1945 w ośrodku badawczym Peenemünde pod opieką Wernera von Brauna. Projekt oparto na wcześniejszych doświadczeniach zdobytych przy budowie rakiety balistycznej V-2. W czasie wojny opracowano kilka wersji rakiety Wasserfall różniących się wymiarami, masą i systemami naprowadzania.
W czasie II wojny światowej przeprowadzono 28 lotów próbnych pocisków Wasserfall. Pierwsza próba, która nastąpiła 8 stycznia 1944 roku zakończyła się katastrofą. Pierwszym udanym lotem rakiety była próba pocisku W-1 z 29 lutego 1944 roku. Prace nad Wasserfallem w Peenemünde wstrzymane zostały 17 lutego 1945 w związku z ewakuacją ośrodka.
Produkcji seryjnej rakiety Wasserfall nigdy nie uruchomiono. W planach zakładano, że będzie ona wynosiła 900 pocisków miesięcznie. Zakładem przewidzianym do montażu pocisków miała być podziemna fabryka w sztolni pod miejscowością Bleicherode.