Rozłam Bandera po krótkim pobycie w Rzymie przybył do Krakowa. Doprowadził do zwołania w dniach 9 i 10 lutego 1940 roku krajowej konferencji OUN. Na konferencji z krytyką koncepcji Stepana Bandery orientacji na „Nową Europę” wystąpił Iwan Mitrynga, wysunąwszy hasło „Razem z Polakami, Francuzami, narodami ZSRR za wolną Europę bez Hitlera i Stalina”G.Mazur, J.Skwara, J. Węgierski – „Kronika 2350 dni wojny i okupacji Lwowa”, s. 113.. Na konferencji zażądano również ustąpienia ze stanowiska Melnyka. Kiedy to nie nastąpiło, banderowcy utworzyli Rewolucyjny Prowid i zwołali w Krakowie w dniach 1-3 kwietnia 1940 konspiracyjny Wielki Zbór OUN, na którym przewodniczącym OUN wybrano Stepana Banderę. Utworzono również Wojskowy Ośrodek OUN.
8 kwietnia Melnyk oddał Banderę pod sąd OUN, Bandera w rewanżu stwierdził, że Melnyk przestał już być przewodniczącym Prowodu OUN.
Zwolennicy Melnyka nie uznali wyboru Bandery, jednak z inicjatywy Osypa Bojdunyka, ówczesnego głównego kontrolera OUN, podjęto ostatnią próbę mediacji – Melnyk utworzył komisję rozjemczą w składzie: Iwan Gabrusewycz, Stepan Łenkawski, Omelan Senyk, Roman Szuchewycz, Richard Jary.