W maju 1941 Rewolucyjny Prowid zwołał II Wielki Zbór OUN, na którym przewodniczącym wybrano Stepana Banderę. Uchwalono ponadto: decyzję o utworzeniu Krajowego Sztabu Wojskowego decyzję o utworzeniu Ukraińskiego Komitetu Narodowego równość wszystkich Ukraińców w prawach i obowiązkach w stosunku do narodu i państwa podział na poszczególne zawody i odpowiedni do tego podział na organizacje zawodowe, oparte na zasadach produkcyjnego socjalizmu i równouprawnienia wszystkich pracujących właścicielem całej ziemi i wód, bogactw pod i nad ziemią jest państwo ukraińskie ziemia ukraińska dla chłopów ukraińskich, fabryki i warsztaty – dla ukraińskich robotników Trzecią Rzeszę potraktowano jako taktycznego sprzymierzeńca. Domagano się przeniesienia kierownictwa OUN Niemcy. Nie wykluczono sojuszu z Wielką Brytanią. Podjęta uchwała stwierdzała, że „jedyną drogą do osiągnięcia naszych celów jest Ukraińska Rewolucja w moskiewskim imperium ZSRR z równoczesną walką wyzwoleńczą zniewolonych przez Moskwę narodów” wskazano ZSRR jako głównego wroga narodu ukraińskiego.