Kariera i upadek Al-Afszina
Al-Afszin to tytuł, jaki nosili władcy Usruszany. Hajdar Ibn KausHauziński J: op. cit., s. 141 i nn., bo o nim tu mowa, był bowiem synem władcy środkowoazjatyckiej Usruszany. Do Bagdadu przybył za Al-Mamuna (813-833), aby uprosić kalifa o pomoc wojskową w walce z braćmi o schedę po ojcu. Kalif wykorzystał Hajdara do podboju Usruszany i włączenia jej do kalifatu. Hajdar przeszedł na islam i stał się jednym z najwybitniejszych wodzów w służbie Abbasydów. W 831 brał udział w tłumieniu buntu w Egipcie, z powodzeniem. Za Al-Mutasima (833–842) Al-Afszin odznaczył się w tłumieniu ruchu churramitów pod wodzą Babaka oraz rewolty popierającej pretendenta do tronu, Al-Abbasa. W 838-839 Al-Afszin został zupełnie nieoczekiwanie pozbawiony dowództwa nad gwardią przyboczną kalifa, a w 840 aresztowany. Jako powód podano donos Abd Allaha Tahirydy, ówczesnego wielkorządcy Chorasanu, iż Al-Afszin gromadzi w rodzinnej Usruszanie ogromne bogactwa, bez wiedzy kalifa. Uprzedzony o aresztowaniu Al-Afszin miał planować ucieczkę, drogą okrężną, przez Azerbejdżan, kraj Chazarów i kraj Turków do Usruszany. Potem zmienił zamiar i umyślił, że zaprosi kalifa oraz jego świtę na ucztę, i że tam ich otruje.