Asyryjską nazwę Samarra zmieniono na arabską „Surra man ra” (arab. „raduje się, kto ją ujrzy” سر من رأى). Później wykładano ją żartobliwie: „ten, który ją zobaczył (z osiadłymi tam Turkami), ucieszył się (Bagdadem, który się od nich uwolnił).”Hitti Ph. K.: Dzieje Arabów, PWN Warszawa 1969, s. 390

Dynastia TahirydówHitti Ph.K.: op. cit., s. 386 Dynastia Tahirydów (822–872) za Al-Mutasima przejmuje zarząd Samarkandy, Fergany i Heratu. Te odległe od Bagdadu prowincje były wolne od większości podatków na rzecz kalifatu. Abbasydzi tracili w ten sposób panowanie nad prowincjami wschodnimi, na których zaczyna dominować żywioł perski, a w przyszłości dojdzie jeszcze turecki.

Bajt al-Hikma i Al-Kindi Al-KindiSourdel J. i D.: Cywilizacja islamu, PIW Warszawa 1980, s. 193, genialny matematyk, astrolog, optyk, alchemik, muzykolog, „filozof arabski”, piewca matematyki neopitagorejskiej, autor 265 traktatów naukowych, a zarazem rodowity Arab, został zatrudniony przez Al-Mutasima jako nauczyciel jego syna. Udzielał się również w Bajt al-hikma, Domu mądrości, owej wylęgarni nowinek (arab. bidaʿ بدع), tak nienawistnych ortodoksyjnym sunnitompor. Jerzy Zdanowski: Emiraty wahhabickie. Z dziejów Arabii w latach 1745-1932, Warszawa 1993, s. 15.