Panoszenie się Turków w Bagdadzie i ich starcia z Churasańczykami sprawiły, że kalif Al-Mutasim zdecydował przenieść stolicę do miasta Samarra leżącego, podobnie jak Bagdad nad Tygrysem, ale o mniej więcej 100 km dalej na północ. Drogę do nowej stolicy kalifatu odbył Al-Mutasim płynąc 3 dni kanałem Al-Katul. Samarra była stolicą kalifatu od 836 do 892, kiedy to kalif Al-Mu’tamid (870–892) sprowadził się na powrót do Bagdadu. Przybycie Al-Mutasima poprzedził główny korpus sił najemników tureckich pod wodzą Al-Asznasa. Pierwszym obiektem, jaki stanął w nowej stolicy były koszary, a następnie budynki rządowe. Opodal wytyczono kwartały, według podziału na jednostki wojskowe formacji, którą określano mianem „asz-szakirijja”. Wkrótce miały tam stanąć imponujące budowle, jak wielki meczet ze słynnym minaretem spiralnym, inspirowany zapewne lokalną architekturą starożytnąszerzej na ten temat [w:] Stierlin H.: Islam od Bagdadu do Kordowy. Wczesne budowle od 7 do 13 stulecia, Warszawa 1997, s.126-135. Owa gwardia turecka w Samarze miała się zapisać równie niechlubną sławą, co pretorianie w starożytnym Rzymie w okresie pryncypatuLewis B.: Muzułmański Bliski Wschód, Gdańsk 2003, s. 80, Hitti Ph. K.: Dzieje Arabów, PWN Warszawa 1969, s. 390. W samych latach 60. IX w. gwardziści tureccy zgładzili aż czterech kolejnych kalifów.