thumb|right|Milota Zdirad Polák Milota Zdirad Polák (właśc. Matěj Polák, w późniejszym czasie wymieniany jako Moric Polak, ur. 14 lutego 1788 r. w Zásmukach, zm. 31 marca 1856 w Wiener Neustadt) – czeski poeta, profesor i oficer.
Życiorys i kariera wojskowa Urodził się w rodzinie szewca (także sprzedawcy owoców), Jakuba Poláka. Z polecenia zásmuckiego nauczyciela, Josefa Celera, poszedł w 1798 r. do tzw. szkoły normalnej (normální škola, tego typu placówki znajdowały się w większych miastach, oferowały czteroletni cykl nauczania z dodatkowym kursem na nauczyciela szkoły niższego stopnia). W 1807 r. został pomocniczym nauczycielem w praskim sierocińcu przy ul. Bredovskiej (dziś ul. Więźniów politycznych). W 1808 r. wstąpił jako ochotnik do austriackiej armii, gromadzącej siły przeciwko Napoleonowi. Był podchorążym cesarsko-królewskiego 21. pułku piechoty. Wojował w okolicach Aspern-Esslingu (21 – 22 maja 1809) oraz Wagramu (5 – 6 lipca 1809). Niespełna rok po rozpoczęciu wojskowej kariery otrzymał stopień chorążego. Do 1813 r. przebywał wraz ze swym pułkiem we wschodnich Czechach, następnie walczył pod Dreznem (26 – 27 sierpnia 1813) i Lipskiem (16 – 19 października 1813). W 1814 r. wziął udział we wjeździe sił koalicji antynapoleońskiej do Paryża.