i Livio, M. 1999, Nature, 401, 891..
W dużych odległościach od centrum, musi istnieć mechanizm utrzymujący dżet jako wąską strugę i zapobiegający jego wymieszaniu się z otaczającą materią ośrodka. Rolę skupiającą może odgrywać pole magnetyczne lub ciśnienie gazu w otaczającym ośrodku galaktycznym. Dżety o dużej mocy transportują większość swojej energii na odległości rzędu setek parseków, gdzie w wyniku kolizji z zewnętrznym ośrodkiem tworzą silne fale uderzeniowe obserwowane jako tzw. gorące plamy, a ich materia rozlewa się w obrębie wyżłobionego w ośrodku międzygalaktycznym kokonu, tworząc radiowe loby. Powstają w ten sposób radiogalaktyki typu FR II (np. Cygnus A) według klasyfikacji Fanaroffa i RileyaFanaroff, B.~L. i Riley, J.~M. 1974, MNRAS, 167, 31P., w których same dżety charakteryzują się względnie niską jasnością. Natomiast dżety o małej mocy stopniowo rozpraszają się w ośrodku międzygalaktycznym, tworząc radiogalaktyki typu FR I (np. Centaurus A).