Podczas drogi na miejsce egzekucji Teofil naśmiewał się z męczennicy, prosząc, aby przysłała mu owoce z rajskiego ogrodu, do którego, jak twierdziła, trafi po śmierci jako oblubienica Chrystusa. Przed samą śmiercią Doroty na miejscu egzekucji pojawiło się odziane w purpurę dziecko, trzymające w rękach koszyk, w którym znajdowały się jabłka i róże (było to niezwykłe wydarzenie, ponieważ egzekucja miała miejsce w lutym). Przed śmiercią Dorota poprosiła dziecko, aby zaniosło koszyk do domu Teofila. Ten, widząc oczywisty cud i obiecane rajskie owoce, nawrócił się na chrześcijaństwo.
Forma utworu Utwór składa się ze 132 wersów, podzielonych na dwanaście 11-wersowych strof, o nierównej liczbie sylab, podzielonych na trzy części (4 + 4 + 3). W zachowanym odpisie skryptor podkreślił trójdzielność strof, zaznaczając ich pierwsze czterowersowe części znakiem V (od Versus), a części trzywersowe – literą R (od Responsio). Pierwsze sześć strof pisanych jest w 2 os. l.p., potem narracja przechodzi w 3 os. l.p., w którą wplatane są wypowiedzi bohaterów.