Język utworu Utwór pisany jest językiem polsko-czeskim – oprócz zwrotów polskich zawiera liczne bohemizmy (m.in. zde, ślibiena, hrzesznym), przy czym zapożyczenia te nasilają się w dalszej części tekstu. Badacze przypuszczają, że utwór jest nieumiejętnym przekładem, dokonywanym z języka czeskiego na polski przez skryptora słabo władającego polszczyzną, pochodzącego być może ze Śląska i posługującego się żargonem polsko-czeskim. Według innej hipotezy zapisany czeski pierwowzór przekazywany był do Polski w tradycji ustnej, w ramach której jego język ulegał stopniowej polonizacji.
Dzieje rękopisu Pieśń została odkryta przez Aleksandra Brücknera na ostatniej karcie kodeksu z Biblioteki Załuskich, pochodzącego z końca XIV wieku i zawierającego m.in. kazania Jakuba de Voragine. Utwór został spisany prawdopodobnie ok. 1420 roku. Rękopis przechowywano w Bibliotece Narodowej w Warszawie, jednak uległ on spaleniu w 1944 roku. Do czasów współczesnych przetrwała jedynie sporządzona przed wojną fotografia manuskryptu.
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Biblioteka Załuskich Kategoria:Polskie średniowieczne utwory hagiograficzne Kategoria:Średniowieczne utwory w języku polskim