okresie przedpoścca i Wielkim Poście podczas liturgii nie śpiewa się "alleluja"). Odwołuje się także do zwyczajów średniowiecznych żaków, którzy przed Wielkanocą odgrywali żartobliwy "pogrzeb Allelui", wynosząc nuty z Allelują z kościelnego chóru do osobnego pomieszczenia i mocując je łańcuchem do ściany.
Utwór ma charakter satyryczno-obyczajowy. Rymowany jest parzyście. Pisany jest zazwyczaj 11- i 12-zgłoskowcem, ale występują w nim także wersy 9- i 13-sylabowe.
Rękopis utworu zachował się w inkunabule nr 12 Biblioteki Prowincji OO. Bernardynów w Krakowie, zawierającym Biblia pauperum Nicolausa de Hanapis. Pieśń znajdowała się na ostatniej karcie verso, zachowały się jedynie jej trzy zwrotki – reszta być może znajdowała się na wewnętrznej stronie inkunabułu, ta jednak jest niemożliwa do odczytania z powodu znacznego uszkodzenia.
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Średniowieczne utwory w języku polskim