Równocześnie mocarstwa te przed konferencją jałtańską podjęły próby opracowania własnej koncepcji przyszłego krajowego rządu polskiego, w którym zachowana byłaby silna pozycja Mikołajczyka, a ograniczone wpływy lewicy.
Stanowisko emigracyjnego Rządu RP Krajowa Rada Narodowa 2 stycznia 1945 podjęła uchwałę, że Rząd Tymczasowy nie będzie respektował jakichkolwiek zobowiązań zaciągniętych przez rząd londyński.
5 stycznia Rada Narodowa w Londynie podjęła rezolucję sprzeciwiającą się utworzeniu w Polsce Rządu Tymczasowego. Stwierdziła, że Rząd RP na uchodźstwie jest „jedyną prawowitą reprezentacją Państwa Polskiego”. Tomasz Arciszewski w przemówieniu z 19 stycznia nazwał członków władz w Lublinie „ludźmi przeczącymi rzeczywistości” i równocześnie wysunął propozycję pojednania ze Związkiem Radzieckim. Alexander Cadogan w rozmowie z Edwardem Raczyńskim, ambasadorem RP w Londynie, uznał propozycję Arciszewskiego skierowaną do ZSRR za „nieszczere wynurzenia”. Rząd Tymczasowy zajął negatywne stanowisko wobec tych wystąpień.