Gdy zarówno subiektywność jak i obiektywność się wyciszają, jest wtedy jedna tajemnicza rzecz, która jest niczym innym, jak tylko buddą i umysłem. Poza tym umysłem nie ma już żadnego innego buddy. To właśnie umysł wyrywa się na zewnątrz i wtedy przestaje być umiejscowiony. Można przywrócić jego oryginalne jakości, gdy stanie się on mocny jak gruby mur. Kiedy 6 zmysłów wycisza się, umysł staje się jasny i czysty, i wtedy ciało staje się takie samo. To, że umysł wyrywa się naprzód jak nieokiełznane konie, jest chorobą. Gdy oryginalny, pierwotny umysł traci światło ignorancji, traci się nasz pierwotny umysł na rzecz umysłu pomieszanego.

Teoria Paekp'y jest pozytywnym wyjaśnieniem możności wewnętrznego świata. Jednak jest ona zbyt "praktyczna". Innymi słowami, wyjaśnienie "duchowej wiedzy" (kor. yŏngji) nasuwa skojarzenia z czymś rzeczywistym i wiecznym – jak np. duch. To prowadzi do doktryny o nieśmiertelności duszy. Jest to bardzo poważna deformacja nauk buddyzmu. Zasadniczy bowiem punkt widzenia buddyzmu mahajany jest taki, że żadna wieczna prawda nie jest możliwa. Tymczasem Paekp'y ideą jest wieczny umysł buddy.