To poprzednie stanowisko jest wyjaśnione przez nagłe oświecenie. Paekp'y, tak jak i innych teoretyków i ideologów, nie interesował już problem nagłego oświecenia i stopniowej praktyki, gdyż po zjednoczeniu szkół sŏnu i doktryny (kor. kyo) sŏniczna teoria została ostatecznie zaakceptowana bez żadnego krytycyzmu.
Pod koniec dynastii Chosŏn rozgorzał spór pomiędzy zwolennikami dwóch rodzajów sŏnu i zwolennikami trzech rodzajów sŏnu. Przyczyną tego było to, że podział na tylko dwie tradycje sŏnu i doktryny nie nastąpił z przyczyn naturalnych, a był wynikiem tępienia buddyzmu przez konfucjański aparat władzy dynastii Chosŏn. Dlatego najważniejszym zadaniem stała się systematyzacja sŏnu.
Pojawiły się od razu dwie tendencje: konserwatywna – używanie dawnej klasyfikacji chińskiego chanu, oraz radykalna – stworzenie nowej interpretacji i nowej klasyfikacji.