Jego książka Sŏnmun sugyŏng i klasyfikacja spotkały się ostrą krytyką. Największa – została wyrażona w dziele Sŏnmun sabyŏn manŏ wybitnego mistrza sŏn Ch’oŭi Ŭisuna.
Dzieła Susŏn kyŏlsamun kwasŏk (Posegregowana interpretacja "Zgromadzenia praktykujących sŏn") Chŏnghye kyŏlsamun (Odosobniona Społeczność Medytacji i Mądrości) Yukjo taesa pŏpbo tanhyŏng yohae (Komentarz do Krótkiej sutry Szóstego Patriarchy) Pŏpbodan kyŏngyohae (Istotne rozumienie "Sutry ołtarzowej") T’aegoam kagwa sŏk Sikjisŏl Ojong kangyo sagi (Prywatne zapiski o istocie pięciu szkół) Sŏnmun yŏmsong sagi (Prywatne zapiski o "Oświeconych wersach sŏnu")(5 tomów) Kŭmganggyŏng p'alhaegyŏng (Lustro ośmiu zrozumień Diamentowej sutry) Sŏnyogi (Zapiski o istocie chanu) Chakbŏp kwigam (Lustro buddyjskich rytuałów) (2 tomy) Paekp’ajip (Eseje Pakep'y) Sŏnmun sugyŏng (1826, Ręczne lusterko sŏnu)
Linia przekazu Dharmy Pierwsza liczba to kolejność pokoleń od Mahakaśjapy. (1)
Druga liczba, to pokolenie od 1 Patriarchy Chin – Bodhidharmy (28/1)
Trzecia liczba, to pokolenia mistrzów koreańskich.