Niewytłumaczalną wadą jest całkowity brak tekstów związanych z chanem.
Po tej olbrzymiej pracy odbudował klasztor Sŏnam i założył klasztor Kukch’ŏng w Kaesŏng, w których wykładał teorię ch’ŏnt’ae. Naciskał na pogodzenie się szkół sŏnu ze szkołami doktryny. Krytykował nastawienie sŏnu do pomniejszania ważności doktryny. Zauważał, że jeśli sŏn jest umysłem buddy, a doktryna jego naukami Buddy, to każdy umysł może być wyrażony słowami.
Szczególnie cenił Sutrę Lankawatarę i Traktat o przebudzeniu wiary w mahajanie. Podkreślał także wagę Dziesięciu wskazań bodhisattwy i udzielał wykładów na temat wskazań zawartych w Sutrze sieci Brahmy.
Ŭich’ŏn z powodu swojego wątłego zdrowia zmarł w wieku 46 lat w 1101 roku.
Otrzymał honorowe imię Taegak i tytuł Narodowego Nauczyciela (kor. kuksa).
Z jego uczniów ponad 160 stało się bardzo znanych. Najbardziej wybitnymi byli Kyeŭng, Hyeso i Kyoung.
Dzieła Napisał m.in.: Sinp'yŏn chejong kyojang ch'ongnok Wŏnjongmullyu (Pisma doskonałej sekty) Sŏkwŏnsarim (Las mów w ogrodzie Siakjamuniego) Taegak kuksa munjip
Przypisy