Konstrukcja Nowe okręty miały kadłub identyczny jak ten zastosowany na niszczycielach typu Gridley. W układzie napędowym zastosowano udoskonalone trzy kotły Babcock & Wilcox, które dostarczały parę pod zwiększonym do 42 atmosfer ciśnieniem do dwóch turbin Westinghouse. Pomimo starań nie udało się zachować "traktatowej" wyporności i sięgnęła ona 1650 ton. Jednak nie miało to już większego znaczenia, jako że w 1936 roku podpisano kolejny traktat, który tym razem nie narzucał takich ograniczeń niszczycielom.
Uzbrojenie Uzbrojenie główne składało się z czterech pojedynczych armat uniwersalnych kalibru 127 mm, rozmieszczonych po dwie na dziobie i rufie okrętów (armaty rufowe nie były osłonięte), oraz 16 wyrzutni torpedowych kalibru 533 mm. Uzbrojenie przeciwlotnicze stanowiły cztery karabiny kalibru 12,7 mm. W 1941 roku ze wszystkich jednostek z wyjątkiem USS "Benham" i USS "Ellet" zdemontowano rufowe dwie wyrzutnie torpedowe, zamontowano również dodatkowe karabiny maszynowe 12,7 mm, zwiększając ich liczbę do siedmiu na okrętach. W 1942 roku zastąpiono je działkami Oerlikon 20 mm. Na okrętach służących na Atlantyku osłonięto również rufowe działa, których osłony jednak ponownie zdemontowano po przejściu jednostek na Pacyfik. W 1943 roku zamontowano na wszystkich niszczycielach dwie pary działek Boforsa kal.