Konstrukcji i Remontów (Bureau of Construction and Repair), Rada Główna wystosowała memorandum do Sekretarza Marynarki informując go, że jedynym sposobem wywiązania się z ustaleń traktatowych jest wybudowanie niszczycieli o ograniczonej infrastrukturze bytowej dla załogi i z działami zwalczającymi tylko cele nawodne zamiast armat uniwersalnych. Zwrócono uwagę, że coraz bardziej rozbudowane systemy kierowania ogniem, uzbrojenia i napędu wymagają coraz liczniejszej załogi, która na okrętach operujących na ogromnych obszarach obydwu oceanów nie może gnieździć się w ciasnych i nielicznych pomieszczeniach. 2 kwietnia 1935 roku Sekretarz przyjął przedstawiony mu projekt nowych niszczycieli, decydując, że jego uzbrojenie stanowić będą 4 armaty uniwersalne (Double/Dual Purpose) i 16 wyrzutni torpedowych. Projektowaniem nowych jednostek zajęła się firma Gibbs&Cox, która miała już doświadczenie w projektowaniu niszczycieli typu Porter i Somers.