W latach 1825–1827 zastąpiono stary drewniany ratusz nowym klasycystycznym gmachem w tej samej lokalizacji na rogu ulicy Ratuszowej, nadbudowanym o drugie piętro według projektu Emanuela Rosta seniora w latach 1868–1871 w związku z umieszczeniem w nim również biur starostwa i sądu powiatowego. thumb|Południowa pierzeja placu około 1900 – brak jeszcze kamienic Juliusa Korna i Racheli Mehl thumb|Południowa pierzeja placu około 1900 z kamienicami Juliusa Korna i Racheli Mehl W XIX wieku plac pełnił funkcje targowe. Zgodnie z cesarskim przywilejem handlowym z 1824 handel odbywał się w czwartek i w sobotę, a ponadto cztery razy do roku organizowano trzydniowe jarmarki. W drugiej połowie XIX wieku organizowano również cztery, a od 1880 sześć razy do roku targi końskie. W 1865 uruchomione oświetlenie gazowe placu, zastąpione przez elektryczne w 1903. Około 1890 na środku rynku pojawiła się żeliwna kolumna z latarnią i pompą wodną, w tym samym okresie podjęto się budowy kanalizacji. Zabudowa placu ulegała stopniowym przekształceniom. Powstawały coraz okazalsze obiekty, m.in.