Na przełomie lat 20. i 30. XX wieku uruchomiono na placu stację benzynową, a także zbudowano w miejscu kolumny z pompą wodną szalety publiczne. W lutym 1945 po wkroczeniu Armii Czerwonej do miasta podpalona została kamienica Juliusa Korna oraz kamienica nr 9 w pierzei północnej placu. Obie zostały odbudowane w uproszczonej formie bez pierwotnej ornamentyki, szczególnie bogatej w przypadku kamienicy Korna. Lata 50. XX wieku przyniosły koniec handlu targowego na rynku (przeniesiono go na nowe targowisko w rejonie ulicy Żywieckiej), jakkolwiek po kilku latach pojawiły się na nowo w krajobrazie liczne kioski warzywne. W latach 1960–1963 dokonano gruntownej przebudowy placu. Przez środek poprowadzono przelotową jezdnię, a po wschodniej i zachodniej stronie wybudowano parkingi. Od 22 lipca 1963 przez plac kursowały autobusy komunikacji miejskiej (linia C, późniejsza „trójka”). thumb|Wylot ulicy Cyniarskiej w latach 70. XX wieku, widoczne zabudowania rozebrane w związku z budową domu handlowego thumb|Widok z placu na SDH „Klimczok” (2008) W marcu 1976 zamknięto dla ruchu kołowego część ulicy 11 Listopada, jednak sam plac zachował swój dotychczasowy kształt z jezdnią przez środek aż do roku 1988.