Formowanie makaronu odbywa się na zasadzie tłoczenia pod ciśnieniem, krajania lub też wyciskania. Makaronom nadaje się różnorodne kształty. Spotykane są m.in. wstążki, rurki, muszelki, świderki, nitki, kokardki, a także okolicznościowe kształty związane ze świętami. Tradycyjna metoda wytwarzania makaronu (m.in. w krajach Dalekiego Wschodu i Włoszech) polega na formowaniu ręcznym poprzez rolowanie i rozciąganie wielokrotnie składanego podłużnego kawałka ciasta. Makarony produkcji domowej, m.in. w kuchni polskiej, wykonuje się przez cięcie zrolowanego płata rozwałkowanego cienko ciasta, przez co uzyskuje się wstążki zbliżone do włoskich tagliatelle, przed gotowaniem lekko podsuszane na stolnicy.
Po uformowaniu makaron poddaje się suszeniu. Suszenie makaronu przebiega w trzech etapach: Suszenie wstępne – stosuje się tutaj powietrze o niskiej wilgotności oraz dość wysokie temperatury, aby zapobiec sklejaniu się makaronu). Suszenie właściwe – zwiększenie wilgotności prowadzi do równomiernego suszenia makaronu. Suszenie końcowe – dosuszenie do końcowej wilgotności, stosowane dla form o dużych rozmiarach.
Po wysuszeniu i posortowaniu, makaron jest pakowany – w handlu jest on dostępny najczęściej w ok.