Karl Georg Otto Maria Huyn (ur. 18 listopada 1857 w Wiedniu, zm. 2 lutego 1938 w Rottenbuch koło Bolzano) – generał pułkownik cesarskiej i królewskiej Armii, ostatni namiestnik Królestwa Galicji i Lodomerii.

Życiorys Ukończył szkołę wojskową w St. Pölten (1875), a następnie Terezjańską Akademię Wojskową w Wiener Neustadt (1879)Jerzy Z. Pająk, Od autonomii do niepodległości. Kształtowanie się postaw politycznych i narodowych społeczeństwa Galicji w warunkach Wielkiej Wojny 1914-1918, Kielce 2012, s. 162. 24 kwietnia 1879 został mianowany podporucznikiem i wcielony do Czeskiego Pułku Dragonów Nr 2 (1879–1880) , który wówczas stacjonował w Sopronie. W następnym roku został przeniesiony do Pułku Ułanów Nr 11 w Żółkwi (1880–1881). W latach studiował w Szkole Wojennej w Wiedniu. Po ukończeniu Szkoły Wojennej w Wiedniu (1881–1883) jako porucznik przydzielony do Sztabu Generalnego Armii (1884–1887), był oficerem sztabowym w Mariborze i Lwowie. Następnie służył w dowództwie 2. korpusu armijnego w Wiedniu (1887–1892), awansowany kolejno na kapitana (1887) i majora (1892). W latach 1892–1893 attache wojskowy w Bukareszcie. Na stopień podpułkownika został mianowany ze starszeństwem z 1 maja 1896Antonio Schmidt-Brentano: Die K.K bzw. K.u.K Generalität 1816–1918, [dostęp 12.06.2023].