Bohaterów Warszawy, Chorągiew Śląska ZHP, Chorągiew Warmińsko-Mazurska ZHP im. Grunwaldu, Chorągiew Wielkopolska ZHP im. Powstańców Wielkopolskich 1918-19, Chorągiew Zachodniopomorska ZHP, Chorągiew Ziemi Lubuskiej ZHP.
Chorągwie skupiają od 1,5 do ponad 11,5 tys. członków ZHP (2010). Do największych należą Chorągiew Wielkopolska w skład której wchodzi 11.633 harcerek i harcerzy oraz Chorągiew Śląska z 11.307 członkami.
Okres międzywojenny W ZHP w okresie międzywojennym istniały odrębne chorągwie harcerek i harcerzy w ramach Organizacji Harcerek i Organizacji Harcerzy. Płaszczyzną ich współpracy były okręgi (oddziały), które nie zawsze pokrywały się terytorialnie z obszarem województwa.
+ Chorągwie ZHP w 1938(kursywą oznaczono chorągwie istniejące w okresie międzywojennym przed 1938) Chorągwie harcerek Chorągwie harcerzy Białostocka Gdańska (obejmująca Wolne Miasto Gdańsk) Kielecka (Kielecko-Radomska, z siedzibą komendy na Buczu) Krakowska Lubelska Lwowska (obejmująca obszar województw: lwowskiego, stanisławowskiego, tarnopolskiego) Łódzka Mazowiecka Poleska (wcześniej Brzeska) Pomorska Śląska Warszawska Wielkopolska (nazywana też Poznańską) Wileńska (obejmująca obszar województw: nowogródzkiego i wileńskiego) Włocławska (istniała wcześniej przejściowo) Wołyńska (nazywana początkowo Łucką i Kowelską)