Zagłębiowska (istniała wcześniej przejściowo) Białostocka Gdańska (obejmująca Wolne Miasto Gdańsk) Kielecka Krakowska Kresowa (istniała wcześniej przejściowo) Lubelska Lwowska (obejmująca obszar województw: lwowskiego, stanisławowskiego i tarnopolskiego) Łódzka Mazowiecka Płocka (nazywana też Płocko-Włocławską, istniała wcześniej przejściowo) Poleska (wcześniej Brzeska) Pomorska (z siedzibą w Toruniu) Radomska Śląska Warszawska Wielkopolska (nazywana też Poznańską) Wileńska (obejmująca obszar województw: nowogródzkiego i wileńskiego) Włocławska (istniała wcześniej przejściowo) Wołyńska (nazywana początkowo Łucką) Zagłębiowska (nazywana początkowo Sosnowiecką)
II wojna światowa W latach 1939–1944 chorągwie harcerek funkcjonowały w ramach Pogotowia Harcerek. W harcerstwie męskim zorganizowano chorągwie Szarych Szeregów, działające pod kryptonimem ule.
Chorągwie funkcjonowały także w harcerstwie emigracyjnym.
Okres powojenny Po II wojnie światowej do 1948, istniały nadal odrębne chorągwie harcerek i harcerzy w ramach Organizacji Harcerek i Organizacji Harcerzy.