Jednocześnie prowadził działalność społeczną i polityczną. Za namową Sembrzyckiego i z jego pomocą od 1890 zajmował się tajną biblioteką Towarzystwa Czytelni Ludowych w Ogródku. Szacuje się, że biblioteka Michała Kajki liczyła kilka tysięcy książek. Był w gronie założycieli Mazurskiej Partii Ludowej (1896). Został członkiem komitetu organizacji, kierowanej wówczas przez Karola Bahrkego. Na łamach wydawane przez MPL „Gazety Ludowej” opublikował pod pseudonimem artykuł w obronie mowy polskiej „Harfy nasze zawiesiliśmy na wierzbach” oraz cykl artykułów „W obronie prawdy” o narodowym powiązaniu Mazurów i Polaków.

W 1907 uczestniczył w spotkaniu polskich działaczy z Mazur i Wielkopolski w Szczytnie. W 1908 po zakupie roweru, mógł dojeżdżać do odległych miejsc pracy ciesielskiej i murarskiej. W trakcie I wojny światowej, w latach 1914–1915 na skutek działań wojennych w południowych Prusach Wschodnich (według słów Karola Małłka) rodzina Kajków „stanęła przed tragedią, której uniknęła”.